چهارشنبه، دی ۱۸، ۱۳۸۷

برای دویست وخرده‌ایمین بار

در راستای این که من چیز زیاد می‌گویم و این روزها میزان چیز گفتنم بالا رفته به قدری که همه را عصبانی کرده، و با توجه به این‌که به تجربه ثابت شده که میزان لاگیدن و چیزگفتن در محیط غیرمجازی با یکدیگر رابطه‌ی معکوس دارند، و باز در راستای این که با مدد از جناب مایکروسافت و بهره‌گیری از تول کول ایشان ویندوزلایورایتر بالاخره قفل این وبلاگ لعنتی گشوده شد، بنده حضور مشروط خود را دوباره در این مکان و برای بار دویست‌وخرده‌ای‌اُم پس از ترک و بازگشت و باز ترک و… اعلام می‌دارم.

تقاضای اکید دارم که کسانی که از تکنولوژی‌های جدیدی که تازگی ها در وبلاگ‌نویسی مُد شده مطلع هستند (از قبیل بلاگرول گوگلی جدید، و شرِ گودر را گذاشتن در وبلاگ و غیره) بنده را در جریان  بگذارند، بلکم این‌جا را یک تکانی بدهیم، ببینیم حال پیدا می‌کنیم یک چیزگویه‌هایی بنویسیم در این اوضاع واحوال خوشی که مستولی است بر جان و خان و مملکت و جهان یا نِه.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر